Η Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης (40-2017)

Μαύρες σελίδες στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας

Η Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης (40-2017)

 

 

 

            Ένας μεγάλος Έλληνας πολιτικός ηγέτης του περασμένου αιώνα, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, είχε πει «Στην πολιτική υπάρχουν πράγματα που λέγονται αλλά δεν γίνονται και πράγματα που γίνονται αλλά δεν λέγονται».

 

            Είναι γεγονός ότι σε κάθε παρέμβαση ή πολιτική που υιοθετούνταν για την Μειονότητα της Θράκης, οι προθέσεις και οι στόχοι δεν γινόταν φανεροί. Συνήθως όλα κρύβονταν πίσω από τον τίτλο της εθνικής πολιτικής χωρίς πολλές πολλές εξηγήσεις.

 

            Ο χρόνος ωστόσο, η ιστορία, αφήνει το αποτύπωμά της και καμιά φορά βοηθάει στο να γίνουν κατανοητές πολιτικές παρεμβάσεις που δεν είναι τόσο εύκολα ορατές στον χρόνο που υλοποιούνται.

 

            Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το εκλογικό όριο του 3%. Αποτελεί κοινό μυστικό ότι το 3% ως όριο εισόδου ενός πολιτικού κόμματος στο Ελληνικό Κοινοβούλιο είχε στόχο την Τουρκομουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Το 1990 που θεσμοθετήθηκε η ποσόστωση ήταν μία ταραγμένη περίοδος γεμάτη με έντονες αντιπαραθέσεις και εξάρσεις. Η περιοχή θύμιζε καζάνι που βράζει, το ποτήρι είχε ξεχειλίσει από παντού.

 

            27 χρόνια μετά, οι ίδιοι βαθύτεροι λόγοι φαίνεται ότι δεν έχουν εξαλειφθεί.

 

            Στον απόηχο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, της μεγαλύτερης ετήσιας εμπορικής έκθεσης στη Βόρεια Ελλάδα η οποία έχει και πολιτικό χαρακτήρα, κρατάμε την δήλωση του αρχηγού του πολιτικού κόμματος της Ένωσης Κεντρώων, Βασίλη Λεβέντη, ο οποίος σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με το εκλογικό όριο του 3% απάντησε ως εξής:

 

«Ήταν έτοιμος ο Τσίπρας να το κάνει 2% και επέμεινα εγώ να το κάνει 3 γιατί είναι θέμα μουσουλμάνων. Δεν μπορούσαμε να αφήσουμε κόμμα μουσουλμανικό. Και τώρα βέβαια τους βάζουν στο ΣΥΡΙΖΑ σαν βουλευτές αλλά το να ήτανε αυτογενές μουσουλμανικό κόμμα θα ήταν πολύ αρνητικό. Καταλάβετέ το. Αν ήταν 5% οι μουσουλμάνοι 5%, θα βάζαμε και 5%, να εξηγούμεθα. Πάνω από όλα είναι το συμφέρον της χώρας. Εκτός ας αναλάβει όποιος θέλει την ευθύνη να έχουμε μουσουλμάνους μέσα στο Κοινοβούλιο που να λένε ζήτω ο Ερντογάν.»

 

            Μας αφήνουν άφωνους αυτές οι δηλώσεις. Στο μοναδικό που μπορούμε να παραδεχτούμε τον αρχηγό της Ένωσης Κεντρώων είναι για το πόσο αφοπλιστικά ειλικρινής είναι σχετικά με τις αιτίες που ο πολιτικός κόσμος της Ελλάδας αρνείται να διαπραγματευτεί το εκλογικό όριο.

 

            Και δεν είναι η πρώτη φορά. Κάθε συζήτηση περί αλλαγής του εκλογικού νόμου έχει και το άρωμα του εκλογικού ορίου, φέρει κατ’ επέκταση το άρωμα της Θράκης. Πιο πρόσφατο παράδειγμα η τελευταία αλλαγή του εκλογικού νόμου που υλοποιήθηκε πέρσι μέσω νομοθετικής πρωτοβουλίας, δεν άγγιξε το 3% για εθνικούς πάλι λόγους.

 

            Και μπορεί τα πολιτικά κόμματα της αριστεράς στην Ελλάδα να βγαίνουν με την σημαία της απλής αναλογικής, η απλή αναλογική ωστόσο για τα ελληνικά δεδομένα σκοντάφτει σε μία Μειονότητα που όπως ανέφερε κι ο Λεβέντης στις δηλώσεις του δεν ξεπερνάει σε ψήφους το 2,2%. Να που οι σιωπές καμιά φόρα κάνουν περισσότερη φασαρία.

 

            Κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι οι δηλώσεις του Βασίλη Λεβέντη εκπροσωπούν ένα 3,44%, όσο το ποσοστό που έλαβε το κόμμα του στις τελευταίες εκλογές. Σε αυτές ωστόσο τις δηλώσεις ενός αρχηγού κοινοβουλευτικού κόμματος, τα υπόλοιπα κόμματα σιγοντάρουν επιλέγοντας την σιωπή.           

 

            Το Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας (DEB) σε σχετική ανακοίνωση αναφέρει ότι οι φράσεις που χρησιμοποίησε ο Βασίλης Λεβέντης άφησαν μια μαύρη σελίδα στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας.

 

Και συνεχίζει η ανακοίνωση «Ο Βασίλης Λεβέντης, που δείχνει όλους τους μουσουλμάνους που ζουν στην Ελλάδα ως κίνδυνο και απειλή, προσπάθησε να νομιμοποιήσει την προσπάθεια απαγόρευσης της πολιτικής για τους πολίτες της χώρας και την δημιουργία δεύτερης και τρίτης κατηγορίας πολιτών. Ο Λεβέντης, ο οποίος παρουσίασε ένα κλασικό παράδειγμα ισλαμοφοβίας, με αυτές τις εκφράσεις και απόψεις δολοφόνησε τη δημοκρατία και ταυτόχρονα πραγματοποίησε μια από τις πιο σκληρές ομιλίες μίσους». 

 

To DEB καταδικάζει τις δηλώσεις και θεωρεί ότι βλάπτουν τόσο τη δημοκρατία όσο και την ίδια τη χώρα.

 

Σε ανακοίνωση του περιφερειακού συμβούλου Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης Οντέρ Μουμίν, διαβάζουμε επίσης, «Κάποιοι πρέπει να θυμίσουν στον πρόεδρο της Ένωσης Κεντρώων τους όρους της δημοκρατίας όπως και το ότι και εμείς είμαστε πολίτες αυτής της χώρας. Οι ρατσιστικές δηλώσεις που εμπεριέχουν διακρίσεις δεν ωφελούν κανένα».

 

            Πριν λίγα χρόνια λοιπόν, όταν η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων της Θράκης είχε θέσει το εκλογικό όριο 3% ως εμπόδιο στην αντιπροσώπευση της Μειονότητας στην 26η Σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών,  η Ελλάδα απάντησε με γραπτή δήλωση αναφέροντας την έντονη παρουσία της Μειονότητας στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης, παραθέτοντας αριθμητικά ποσοστά για την εκλογή μελών της μειονότητας σε τοπικά και περιφερειακά συμβούλια, ακόμα και σε θέση δημάρχων. Σε ότι αφορά την Βουλή, η Ελλάδα απάντησε ότι Μειονότητα πρέπει να αρκεστεί στην εκλογή βουλευτών μέσω των πολιτικών κομμάτων.

 

            Κι εδώ θα κλείσουμε με ένα γνωμικό ενός άλλου πολιτικού ηγέτη του περασμένου αιώνα, του Ανδρέα Παπανδρέου, που μετά από ήττα του κόμματός του σε τοπικές εκλογές, είχε κάνει την εξής δήλωση «Λάβαμε το μήνυμα!».  



ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ