Η Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης (18-2018)

Σκηνές ρατσισμού και μισαλλοδοξίας με φόντο μία σχολική εκδρομή

Η Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης (18-2018)

 

 

 

            Συχνά σε αυτήν την εκπομπή αναφερθήκαμε σε εκδηλώσεις μίσους, ρατσισμού και μισαλλοδοξίας  που εκφράζονται είτε από ακροδεξιά εθνικιστικά μορφώματα ή και από ανθρώπους του πολιτικού κόσμου που ανήκουν θεωρητικά σε πιο φιλελεύθερες παρατάξεις.

 

            Πρόσφατα στην αθηναϊκή εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» δημοσιεύτηκε ένα πρωτοφανές άρθρο με τίτλο «Να ξεκουμπιστούν οι επίορκοι Έλληνες Μουσουλμάνοι»! Το υπογράφει ο Δημήτρης Δανίκας, ο οποίος φέρει τις ιδιότητες του κριτικού κινηματογράφου τέχνης, καλλιτεχνικού διευθυντή και αρθρογράφου.

 

            Αφορμή στάθηκε εκδρομή 70 μαθητών του Μειονοτικού Γυμνασίου και Λυκείου Ξάνθης στην Προύσα. Ο Δημήτρης Δανίκας αποφασίζει να πάρει τον νόμο –έναν δικό του προφανώς νόμο- στα χέρια του και να τους διώξει από την Θράκη, μαζί με τους γονείς τους. Όπως γράφει χαρακτηριστικά «Ωραία παιδιά. Ωραία εσείς γονείς αυτών των παιδιών. Αφού τόσο πολύ γουστάρετε Ερντογάν και «Ανεξάρτητη Δυτική Θράκη», τότε άριστα θα πράξετε να πάρετε τα πράγματά σας, να φορτώσετε τις αποσκευές σας και να εγκατασταθείτε σε αυτό το υπέροχο μέρος όπου λάμπει το αστέρι του ψευτοσουλτάνου και πρυτανεύουν οι αρχές της Δημοκρατίας και της Ισονομίας».   

 

            Συνεχίζει επιρρίπτοντας ευθύνες στις ελληνικές αρχές «Πραγματικά δεν καταλαβαίνω, ούτε κατανοώ την ανεκτικότητα των ελληνικών αρχών. Να ανεχόμαστε μέσα στον κόρφο μας και μάλιστα σε τόσο κρίσιμες στιγμές, την επώαση του μουσουλμανικού φιδιού». Και κλείνει το φοβερό αυτό άρθρο με την ίδια προτροπή «Να ξεκουμπιστούν. Να μετακινηθούν…Ουστ απ εδώ».

 

            Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζουμε κείμενα βαθιά μισαλλόδοξα και βαθιά ρατσιστικά για την Μειονότητα. Με την ιδιότητα του διανοούμενου, του ανθρώπου του καλλιτεχνικού χώρου, ο αρθρογράφος μας έδειξε ότι δεν πρέπει να μας εντυπωσιάζει η ιδιότητα όσων υπογράφουν παρόμοια άρθρα. Ο πολιτισμός άλλωστε ενώνει τις περισσότερες φορές, αλλά ποιος είπε ότι δεν μπορεί να χωρίσει κιόλας. Ο Δημήτρης Δανίκας, άνθρωπος κατεξοχήν του καλλιτεχνικού χώρου, μας το απέδειξε περίτρανα.

 

            Μήνυση για τις θέσεις αυτές κατέθεσε προς το τμήμα αντιμετώπισης ρατσιστικής βίας ο εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου Συμφωνιών του Ελσίνκι, Παναγιώτης Δημητράς, ισχυριζόμενος βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας ότι «οι θέσεις υποκινούν, προκαλούν, διεγείρουν ή προτρέπουν σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βία κατά προσώπου ή ομάδας προσώπων που προσδιορίζονται με βάση την εθνική ή εθνοτική καταγωγή τους».

 

            Αλλά και η Χρυσή Αυγή αντέδρασε. Τα μέλη της που πρωταγωνιστούν σε ρατσιστικές λεκτικές επιθέσεις και ύβρεις εναντίον μελών της Μειονότητας, τοποθετήθηκαν με γραπτή τους ανακοίνωση. Εκεί ισχυρίζονται ότι αν χρησιμοποιούσαν την ίδια φρασεολογία με τον Δανίκα, θα οδηγούνταν στο εδώλιο, ενώ ο αρθρογράφος του Πρώτου Θέματος είναι άνθρωπος του συστήματος και δεν θα έχει ποινές για τη στάση του. Αυτή η ανακοίνωση βέβαια είναι εσωτερική υπόθεση φασίζουσων νοοτροπιών και αντιλήψεων όπου η κάθε πλευρά επιχειρεί να αποδείξει το υπερβάλλον πατριωτικό και εθνικό της φρόνημα.

 

            Επιστρέφοντας στο αρχικό άρθρο που μας απασχολεί στην σημερινή εκπομπή, δεν γίνεται να μην σχολιάσουμε και μία άλλη πτυχή που ενέχει διάφορους κινδύνους. Ο αρθρογράφος του Πρώτου Θέματος ζητάει από την πολιτεία να περιορίσει την ανοχή. Το πώς ο συγκεκριμένος αντιλαμβάνεται την ανοχή είναι μία πολύ μεγάλη συζήτηση.

 

            Αυτό που μας προβληματίζει είναι ότι φωνές όπως του Δανίκα προέρχονται από χώρους που θα έπρεπε να πρωταγωνιστούν σε ενέργειες και πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, συμφιλίωσης. Όταν το μήνυμα που εκπέμπουν είναι ακριβώς προς την αντίθετη κατεύθυνση, τότε μπαίνει ένα μεγάλο ερωτηματικό για το τι αναμένεται να δούμε στη συνέχεια.  

 

            Όταν θεωρούμε ότι οι αρχές έχουν επιδείξει την δέουσα ανοχή και το μόνο που απομένει είναι να ξεκουμπιστούν, στην αρχή μια ομάδα ανθρώπων της Μειονότητας, -μετά ποιοί ακολουθούν άραγε;- και να μετακομίσουν στην Τουρκία, αυτό οδηγεί σε πολύ περίεργες και επικίνδυνες σκέψεις. Οδηγεί σε εποχές όπου το ζητούμενο ήταν η όποια καθαρότητα της φυλής, όπως φυσικά την αντιλαμβάνεται ο καθένας και με εντελώς αυθαίρετα κριτήρια, και πάνω σε τέτοιες αντιλήψεις διαμορφώθηκαν και εφαρμόστηκαν πολιτικές καταστροφικές για την ανθρωπότητα.  

 

            Επιστρέφοντας στο κατεξοχήν περιστατικό που προκάλεσε το θυμό και το μένος του αρθρογράφου, την εκδρομή 70 μαθητών στην Προύσα. Μεγάλη η ανοχή που πρέπει να επιδείξει η πολιτεία όταν το ζητούμενο είναι μία σχολική εκδρομή οπουδήποτε ανά τον κόσμο! Αν συνεχίσουμε έτσι, μάλλον θα φτάσουμε να αμφισβητούμε και τις καθημερινές μας συνήθειες.

 

            Παρόλα αυτά όταν μιλάμε για μειονοτικά σχολεία, για μειονοτικούς μαθητές τότε ίσως αλλάζει το τοπίο. Καλό θα ήταν λοιπόν να διαβάζει κανείς την ιστορία που καλώς ή κακώς έχουν οι εκπαιδευτικές εκδρομές των μαθητών της Μειονότητας πριν καταλήξει στο να ενοχοποιήσει ή να απενεχοποιήσει το παρόν.

 

Στην επόμενη εκπομπή θα δούμε ότι οι σχολικές εκδρομές των μειονοτικών σχολείων μπορεί στο παρελθόν να μην ήταν πλήρως απενεχοποιημένες, ωστόσο η άσκηση της όποιας εθνικής πολιτικής στο πλαίσιο μιας εκδρομής ελάχιστα αγγίζει τον κάθε μαθητή ο οποίος έχει ταυτίσει την εκδρομή με ανέμελα παιδικά χρόνια ξεγνοιασιάς, χαλάρωσης από τα μαθήματα, χαράς, παιχνίδι με συμμαθητές και φίλους. Πραγματικά, πόσο ενοχοποιημένη μπορεί να είναι η παιδική αθωότητα και τα χαμόγελα των μαθητών σε φωτογραφίες από σχολικές εκδρομές;

 

              

 

             

 



ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ