Παγκόσμια Προοπτική (2018-22)

Για ποιόν ή γιατί "μετριοπαθές Ισλάμ";

Παγκόσμια Προοπτική (2018-22)

του Κουντρέντ Μπουλμπούλ*

 

Κατά διαστήματα, κάποια κέντρα, οι μυστικές υπηρεσίες κάποιων χωρών επιχειρούν συνεχώς να καθορίσουν την ατζέντα με ψευδείς συζητήσεις προκειμένου να αντιστρέψουν την πραγματικότητα. Η ιστορία μας δείχνει ότι «στον ήλιο λάσπη δεν κολλά» και η πραγματική επικαιρότητα εμφανίζεται με πολύ επώδυνο τρόπο όταν έλθει η ώρα.

 

Ένα από τα απτά παράδειγματα που μπορούμε να δώσουμε σε αυτήν την περίπτωση είναι οι συζητήσεις περί «μετριοπαθούς Ισλάμ». Ενώ οι πρόσφατες εξελίξεις στη Δύση εγκυμονούν τρομερούς κινδύνους για την ίδια και την ανθρωπότητα, προωθούνται συνεχώς στην επικαιρότητα συζητήσεις περί «μετριοπαθούς Ισλάμ». Η Δύση όπως δεν μπόρεσε να δει τον κίνδυνο που δημιουργούν για την ίδια και την ανθρωπότητα οι συνεχείς συζητήσεις περί Εβραϊσμού πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τώρα κάνει λόγο περί «μετριοπαθούς Ισλάμ» αδυνατώντας να δει ότι μπαίνουν μέσα σε πίσσα σκοτάδι, ότι μπαίνουν στο νεοναζισμό και το νεοφασισμό. 300 Γάλλοι υπέγραψαν ένα ανακοινωθέν με το οποίο ζητούν να αφαιρεθούν ορισμένοι στίχοι από το Κοράνι με την αιτιολογία ότι ενθαρρύνουν τη βία και την έχθρα εναντίον των Εβραίων που στην ουσία είναι ασθένειες της Δύσης. Αλλά οι ίδιοι διανοούμενοι τηρούν σιγή ιχθύος για τα απευθείας ισραηλινά πυρά, που αγνοούσαν το δίκαιο, τη διεθνή κοινότητα και την ανθρώπινη συνείδηση, σαν να διέπρατταν μια γενοκτονία, εναντίον Παλαιστινίων αμάχων που διαμαρτύρονταν για τη μεταφορά της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ, για τον θάνατο δεκάδων αμάχων πολιτών και τον τραυματισμό χιλιάδων άλλων. Είναι δυνατόν να υπάρχει μεγαλύτερη βία, ρατσισμός και έχθρα κατά του Ισλάμ και της ανθρωπότητας από αυτό;

 

Αν με το μετριοπαθές Ισλάμ εννοούν την καταπολέμηση των οργανώσεων που προσφεύγουν στην τρομοκρατία για τη θρησκεία και προσφεύγουν σε κάθε είδους τρομοκρατική δράση αψηφώντας κάθε ανθρώπινο, ηθικό, ισλαμικό όριο και όριο της συνείδησης στις γεωγραφικές περιοχές που ζουν, κανένας λογικός άνθρωπος δεν πρόκειται να αντιταχθεί σε έναν τέτοιο αγώνα. Αλλά αυτήν την ανάγκη δεν θα πρέπει να την ονομάσουμε μετριοπαθές Ισλάμ αλλά καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Η τρομοκρατία με οποιοδήποτε πρόσχημα δεν παύει να είναι τρομοκρατία. Η σύλληψη της έννοιας πρέπει να γίνει σωστά. Άλλωστε τα αυξανόμενα τρομοκρατικά κινήματα χριστιανικής προέλευσης του τελευταίου διαστήματος δεν συζητούνται ως «μετριοπαθής Χριστιανισμός». Γιατί η ισραηλινή βία και τρομοκρατία πολλών δεκετιών κατά των Παλαιστίνιων και παρά τις αποφάσεις του ΟΗΕ και τη συνείδηση της ανθρωπότητας δεν αξιολογούνται σε συνάρτηση με τον «μετριοπαθή Εβραϊσμό» για τον οποίο υπάρχει ανάγκη.

 

Στην εφαρμογή φαίνεται ξεκάθαρα ότι αυτό που εννοούν με το «μετριοπαθές Ισλάμ» δεν είναι η αντίταξη στην τρομοκρατία. Αν ο σκοπός είναι η καταδίκη της τρομοκρατίας, δεν είναι δύσκολο να καθοριστεί μια κοινή στάση κατά της τρομοκρατίας από όπου και αν προέρχεται, είτε από θρησκείες και ιδεολογίες είτε από ιμπεριαλιστικές αναζητήσεις ως επί το πλείστον.

 

Αν κοιτάξουμε αυτό που γίνεται στην πράξη, τη στάση των χωρών ή των μυστικών υπηρεσιών στο πεδίο και το ποιους υποστηρίζουν, το «μετριοπαθές Ισλάμ» χρησιμοποιείται ως ένα εργαλείο για να καλύψουν τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, να ληστέψουν τους επίγειους και υπόγειους πόρους αθώων χωρών, να κρύψουν την εισβολή, τους θανάτους, τις καταδυναστεύσεις και τον εκτοπισμό των ανθρώπων από τις εστίες τους. Ενώ οι ιμπεριαλιστικές χώρες κινούνται ελεύθερα στη Μέση Ανατολή για τα δικά τους συμφέροντα, ενοχοποιούνται οι άνθρωποι αυτής της γεωγραφικής περιοχής καθώς και οι ιδεολογίες τους.

 

Αναμφίβολα θα πρέπει να αξιολογηθεί το γιατί οι άνθρωποι αυτής της γεωγραφικής περιοχής επιτρέπουν την εκμετάλλευση τους και τα προβλήματα που πηγάζουν από τους ίδιους. Θα πρέπει όμως να αποκαλυφθούν οι παγκόσμιες ιμπεριαλιστικές αναζητήσεις στις πλάτες τους.

 

Αν κοιτάξουμε το δίκτυο και τα όπλα τρομοκρατικών οργανώσεων όπως η FETÖ, η ΝΤΑΕΣ, η PKK και η PYD, αποκαλύπτεται ότι οι οργανώσεις αυτές διατηρούν στενές σχέσεις με δυτικές μυστικές υπηρεσίες.

 

Κάποιες δυτικές χώρες δεν αποφεύγουν να συνεργαστούν με καταπιεστικές εξουσίες Μουσουλμανικών χωρών, με τρόπο που δεν θα το ενέκριναν ακόμα και οι λαοί τους. Πολλές δυτικές χώρες δεν υποστηρίζουν σχεδόν καμία δημοκρατική εξέλιξη στη Μέση Ανατολή, με εξαίρεση το Ισραήλ. Δεν έχουν κανέναν πρόβλημα με τη διοίκηση της Αιγύπτου που έχει διαπράξει τόσες και τόσες σφαγές. Τα πάνε καλά και με κάποιες μοναρχίες που παραμένουν στην εξουσία παρά το λαό. Ενώ εκθειάζουν μια χώρα «επειδή οι γυναίκες μπορούν πλέον να οδηγούν αυτοκίνητο», επικρίνουν σκληρά/συκοφαντούν την Τουρκία στην οποία οι πρώτες εκλογές πραγματοποιήθηκαν το 1876, της οποίας η ιστορία της δημοκρατίας είναι πιο παλιά από πολλές ευρωπαϊκές χώρες, στην οποία οι γυναίκες απέκτησαν το δικαίωμα του εκλέγειν το 1934, πιο πριν από πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

 

Αν κοιτάξουμε τις πολιτικές κάποιων δυτικών χωρών όσον αφορά τη Μέση Ανατολή, δημιουργείται η εντύπωση ότι θέλουν στη Μέση Ανατολή περιθωριακά στρώματα χωρίς ρίζες, σεκταριστές που πολεμούν εναντίον του ίδιου τους του λαού και όχι τα κυρίαρχα ρεύματα που είναι συμφιλιωμένα με το λαό, την ιστορία και την περιοχή, που διαθέτουν πολιτισμική συσσώρευση πολλών αιώνων. Μπορεί γι’ αυτό το λόγο να ευλογούν άτομα και καθεστώτα που παραμένουν στην εξουσία παρά το λαό, όπως στην Αίγυπτο και σε κάποιες μοναρχίες του Κόλπου και προσπαθούν να δαιμονοποίησουν δημοκρατικά καθεστώτα και άτομα όπως η Τουρκία και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν που είναι συμφιλιωμένοι με το λαό.

 

Κοιτάζοντας τη στάση αυτή ορισμένων δυτικών χωρών και κέντρων στη πράξη, μάλλον αυτό που καταλαβαίνουν ή περιμένουν από το μετριοπαθές Ισλάμ είναι αντίληψη που καταδυναστεύει τον λαό του αλλά είναι μετριοπαθές απέναντι σε εκείνους. Οι διοικήσεις που σιωπούν στις επιχειρήσεις των Δυτικών και παραμένουν αμέτοχες στους ιμπεριαλιστικούς στόχους στη χώρα και στην περιοχή είναι «μετριοπαθείς», ενώ τα άτομα και τα καθεστώτα που αντιτάσσονται σε κάτι τέτοιο είναι «σκληρά» και «δικτάτορες». Εν περιλήψει, αυτοί που είναι μετριοπαθείς για τη Δύση, είναι δυνάστες και προδότες για τους ανθρώπους/Μουσουλμάνους της χώρας τους.

 

Κάποια διεθνή κέντρα,  μπορεί να θεωρούν πιο επικερδείς να υποστηρίζουν κάποιες διοικήσεις χωρίς ρίζα, που δεν θεωρούνται νόμιμες από λαό και νεοεμφανισθείσες τρομοκρατικές οργανώσεις. Μακροπρόθεσμα όμως αυτό που είναι σωστό και ωφέλιμο για τους φιλελεύθερους και πλουραλιστικούς κύκλους στη Δύση, τους λαούς της Μέσης Ανατολής και την ανθρωπότητα είναι η υποστήριξη δημοκρατικών, πλουραλιστικών και φιλελεύθερων μεθόδων και διοικήσεων που διαθέτουν μια βαθιά ριζωμένη παράδοση. Όχι οι προσπάθειες για την εξόντωση χωρών και κινημάτων με μεγάλη πολιτισμική συσσώρευση, μέσω νεοεμφανισθέντων τρομοκρατικών κινημάτων δίχως ρίζες οι οποίες τις περισσότερες φορές υποστηρίζονται από τα δυτικά κέντρα. Αν το κοιτάξουμε από αυτήν τη σκοπιά, η Τουρκία η οποία έχει την εμπειρία της ειρηνικής συνύπαρξης των μερών που σήμερα συγκρούονται στα Βαλκάνια και στη Μέση Ανατολή χάρη στην «Pax Ottomana», μπορεί να συνεισφέρει πολλά.

 

*Ο καθηγητής Κουντρέντ Μπουλμπούλ είναι κοσμήτορας της Σχολής Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Γιλντιρίμ Μπεγιαζίτ της Άνκαρα.



ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ