Γιατί κέρδισε ο Ερντογάν;

Το νέο άρθρο του εκπροσώπου της Προεδρίας της Δημοκρατίας Ιμπραχίμ Καλίν που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Daily Sabah στις 26 Ιουνίου 2018

Γιατί κέρδισε ο Ερντογάν;

Οι Τούρκοι ψηφοφόροι προσήλθαν στις κάλπες στις 24 Ιουνίου σε μια κρίσιμη εκλογή για την προεδρία και το Κοινοβούλιο. Το επίπεδο συμμετοχής ήταν πάλι υψηλό, άνω του 80%. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έλαβε το 52,5% των ψήφων για να κλειδώσει την επανεκλογή του. Έλαβε σχεδόν 10 εκατομμύρια περισσότερες ψήφους από τον κοντινότερο αντίπαλό του. Το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (Κόμμα AK) σημείωσε άλλη μία σαρωτική νίκη του 42,5%. Η Συμμαχία του Λαού που απαρτίζεται από το Κόμμα ΑΚ και το Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος (MHP), έχει μια άνετη πλειοψηφία στην Βουλή.

 

Τα αποτελέσματα δείχνουν την συνεχιζόμενη εμπιστοσύνη του λαού στον Ερντογάν και στο κόμμα του. Εξίσου σημαντική είναι η υποστήριξη που παρέχεται στο νέο προεδρικό σύστημα. Ο Ερντογάν με αυτόν τον τρόπο εξελέγη ο πρώτος πρόεδρος του νέου συστήματος. Σε μια έντονα αμφισβητούμενη εκλογή, ο Ερντογάν διεξήγαγε μια αποτελεσματική εκστρατεία και διατήρησε την δημοτικότητά του ενώπιον του λαού. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης κέρδισαν κάποιους πόντους αλλά απέτυχαν να αποσπάσουν αρκετή στήριξη για να προκαλέσουν την ισχυρή στάση του Ερντογάν στην πολιτική της Τουρκίας. Έχοντας παραμείνει στην εξουσία για 16 χρόνια και με 13 νίκες σε εκλογές και δημοψηφίσματα, ξεπέρασε τον στενότερο αντίπαλό του με διαφορά 20 και πλέον μονάδων. Δεν υπάρχει άλλη εν ζωή πολιτική φυσιογνωμία πουθενά στον κόσμο που να μπορεί να διεκδικήσει αυτόν τον τίτλο. Αυτό λέει πάρα πολλά όχι μόνο για την πολιτική του ιδιοφυΐα, αλλά και για τις κοινωνικοπολιτικές πραγματικότητες της τουρκικής κοινωνίας, την οποία πολλοί εξωτερικοί παρατηρητές δεν μπορούν να καταλάβουν.

 

Ο Ερντογάν και το Κόμμα του ΑΚ παρέμειναν δημοφιλείς στην Τουρκία χάρη στο δυνατό τους ιστορικό από το 2002. Η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων επιδοκιμάζουν την ηγεσία του Ερντογάν και υποστηρίζουν ότι επιτυχώς διόρθωσε την τουρκική οικονομία, δημιούργησε ένα πιο ανθεκτικό και χωρίς αποκλεισμούς πολιτικό σύστημα και έκανε τους ανθρώπους από διαφορετικά υπόβαθρα πιο ευπρόσδεκτους στους τομείς της οικονομίας, της πολιτικής και της κοινωνικής κινητοποίησης. Το μυστικό της επιτυχίας του Ερντογάν είναι το ιστορικό του να βάζει το λαό πάνω από όλα. Πέρα από την ατελείωτη μάχη της κομματικής πολιτικής και της πολιτικής για την ταυτότητα, o Ερντογάν έχει εργαστεί ακούραστα για να αυξήσει το βιοτικό επίπεδο εκατομμυρίων οικογενειών χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος και επένδυσε στην εκπαίδευση, την υγεία, τις υποδομές, τους δρόμους, τα αεροδρόμια και τις δημόσιες κατοικίες. Υπήρξε υπέρμαχος των πολιτικών κοινωνικής δικαιοσύνης που λειτούργησαν προς όφελος τόσο των αστικών όσο και των αγροτικών κοινοτήτων σε ολόκληρη τη χώρα.

 

Η επιτυχία του Ερντογάν δεν αφορά μόνο την πολιτική υπηρεσιών. Άνοιξε τον κοινωνικό και πολιτικό χώρο της χώρας σε διάφορες ταυτότητες, συμπεριλαμβανομένων των θρησκευτικών ατόμων, σε Κούρδους, Αλεβίτες και μη μουσουλμανικές μειονότητες όπως τους Εβραίους, την Ρωμαίικη Ορθόδοξη Κοινότητα, τους Αρμένιους και τους Συρορθόδοξους. Ήρθη η απαγόρευση σχετικά με την κουρδική γλώσσα και οι Κούρδοι, όπως και οι άλλες εθνοτικές ομάδες, μπορούν να εκφράζονται ελεύθερα. Τους άνοιξε το μονοπάτι της κάθετης και οριζόντιας κοινωνικής κινητικότητας. Στην πραγματικότητα ο Ερντογάν έχει αρκετούς Κούρδους στην παράταξή του. Διατηρεί έναν ισχυρό δεσμό με όλα τα τα στρώματα της τουρκικής κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων και των Κούρδων. Κάνοντας έναν σαφή διαχωρισμό μεταξύ της τρομοκρατικής οργάνωσης PKK και των Κούρδων, τους απελευθέρωσε από την καταπίεση και την υπονόμευση αυτού του τρομοκρατικού δικτύου που νοιάζεται περισσότερο για την επιβίωση του παρά για τα πραγματικά ζητήματα του κουρδικού λαού.

 

Στην εξωτερική πολιτική, επέκτεινε την διεθνή προοπτική της Τουρκίας και έφθασε μέχρι τόσο διαφορετικές περιοχές όπως η Αφρική, η Ασία και η Λατινική Αμερική. Δεν βλέπει την εξωτερική πολιτική ως παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος: το να είσαι μέλος του ΝΑΤΟ και μια υποψήφια χώρα για ένταξη στην ΕΕ δεν έρχεται σε αντίθεση με την εμπλοκή της Τουρκίας σε άλλα μέρη του κόσμου. Στην πραγματικότητα, το να έχεις προοπτική εξωτερικής πολιτικής 360 μοιρών είναι απαραίτητο για τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας στον ταραχώδη κόσμο πέρα από τα σύνορα της Τουρκίας. Οι προσπάθειες της Τουρκίας να βοηθήσει τους καταπιεσμένους ανθρώπους του κόσμου έχουν αντηχήσει παγκοσμίως, συγκεντρώνοντας την υποστήριξη εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων στον μουσουλμανικό κόσμο και αλλού. Η έκκληση του Ερντογάν για παγκόσμια δικαιοσύνη που συνοψίζει με το σύνθημα «ο κόσμος είναι μεγαλύτερος από πέντε» μπορεί να ενοχλεί ορισμένα κέντρα δύναμης αλλά εγείρει ένα από τα βασικά ελαττώματα της παρούσας παγκόσμιας τάξης. Συνεπώς δεν προκαλεί έκπληξη που οι άνθρωποι πανηγύρισαν τον εκλογικό του θρίαμβο όχι μόνο στην Τουρκία αλλά επίσης στην Παλαιστίνη, την Σομαλία, την Μιανμάρ, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, την Κεντρική Ασία, τα Βαλκάνια και πολλά άλλα μέρη. Η αντιπολίτευση πρέπει να αρχίσει να αναλαμβάνει την ευθύνη για τις αδυναμίες της. Στα 16 χρόνια που πέρασαν, ο Ερντογάν προώθησε την πολιτική επιτήρηση επί των στρατιωτικών και υπέσκαψε τους αυτοδιορισμένους προστάτες του τουρκικού κράτους. Σε αυτό το σημείο, ο μόνος τρόπος άσκησης πολιτικής ισχύος στην Τουρκία είναι η νίκη σε λαϊκές εκλογές. Ο Ερντογάν έβαλε αυτή την πρόκληση πάνω από τον εαυτό του και κέρδισε. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα αναγκαστούν να εργαστούν πιο σκληρά και να ακούσουν πιο προσεκτικά τους Τούρκους ψηφοφόρους έξω από τις ζώνες άνεσης της πολιτικής για την ταυτότητα και των εκστρατειών σπίλωσης.

 

Δεν έλλειψε η παραπληροφόρηση σε σχέση με τις τουρκικές εκλογές τις τελευταίες εβδομάδες. Ορισμένα δυτικά μέσα ενημέρωσης ενήργησαν ως πολιτικοί ακτιβιστές που προώθησαν τους υποψηφίους της αντιπολίτευσης αντί να αναφέρουν τα γεγονότα επί τόπου Όπως και πριν, οι προβλέψεις τους για την πτώση του Ερντογάν αποδείχθηκαν πάλι λανθασμένες. Η επιλεκτική κάλυψή τους είχε μια ξεκάθαρη ατζέντα χειραγώγησης των αναγνωστών και των θεατών, αλλά καμία από αυτές τις τακτικές δεν λειτούργησε. Αυτό εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την αξιοπιστία τους. Ακόμα χειρότερα, εξακολουθούν να μην κατανοούν τις κοινωνικές και πολιτικές δυναμικές της Τουρκίας. Αυτές οι εκλογές πρέπει να γίνουν για αυτούς άλλο ένα άλλο μάθημα.

 

Ορισμένοι παρατηρητές από έξω δεν μπόρεσαν να δουν τη επερχόμενη νίκη Ερντογάν, επειδή εξαρτώνται από αναξιόπιστες πηγές πληροφόρησης από περιθωριακά άτομα και ομάδες που παρέχουν προκατειλημμένες οπτικές ή καταλήγουν σε συμπεράσματα σχετικά με την Τουρκία σε κεκλεισμένων των θυρών συναντήσεις ομάδων προβληματισμού σε δυτικές πρωτεύουσες. Ορισμένοι από τους αυτοαποκαλούμενους «ειδικούς» Τουρκίας δεν έχουν καν τα βασικά διαπιστευτήρια για να παράσχουν οποιαδήποτε σοβαρή ανάλυση σχετικά με την Τουρκία. Οι προεδρικές και κοινοβουλευτικές εκλογές της 24ης Ιουνίου δεν είχαν να κάνουν μόνο με τον Ερντογάν αλλά και με την αντιπολίτευση. Τα αποτελέσματα είναι σαφή. Καθώς η Τουρκία εισέρχεται σε μια νέα εποχή με το προεδρικό σύστημα, παραμένει νησί σταθερότητας και ευημερίας σε μια προβληματική περιοχή.

 



ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ