خاورمیانه از دیدگاه ترکیه - حلب دریایی از خون را تداعی می کند

ظرف 5 سال اخیر حدود 730 پزشک در سوریه جان خود را از دست داده اند

خاورمیانه از دیدگاه ترکیه - حلب دریایی از خون را تداعی می کند

اوسامه ابو ال عز پزشک سوری حدود هشت ماه قبل از این می گفت، حلب دیگر با کمبود تابوت رو در رو می باشد.

از آوریل سال 2016 بدین طرف زندگی در مناطق تحت کنترل مخالفین در شهر حلب سوریه بسان زندگی توام با مرگ می باشد. از این نظر گزارشی که سازمان عفو جهانی در ماههای اول سال 2016 منتشر ساخته بود، اطلاعات مهمی ارائه می کرد. گزارش مذکور حاکی از حملات هوایی عمدی نیروهای هوایی روسیه و رژیم سوریه به بیمارستان و مراکز درمانی بود. قبل و بعد از اعلام آتش بس های متعدد، جنگنده های نیروهای هوایی روسیه و رژیم اسد بشکلی سیستماتیک بیمارستان و مراکز درمانی را مورد حمله قرار دادند. بنابه اظهارات مقامات سازمان عفوجهانی، این حملات جزیی از استراتژی جنگ بود. بیمارستانها، نیروگاههای برق و تاسیسات آب آشامیدنی در اولویت حملات روسیه و رژیم اسد جای گرفتند. در نظر بود که با این حملات مردم، شهر را ترک بکنند.

ظرف 5 سال اخیر صدها پزشک در سوریه جان خود را از دست دادند. براساس تحقیقاتی که یک نهاد موسوم به پزشکان برای سازمان حقوق بشر انجام داده است، ظرف 5 سال اخیر تا آوریل سال 2016 حدود 730 پزشک در سوریه جان باخته اند. علاوه براین تا همین تاریخ، 269 مرکز درمانی 382 با مورد حمله قرار گرفته اند. از انتشار این گزارش تا ماه دسامبر، به مراکز درمانی 54 بار حمله ترتیب داده شد. داده ها نشان می دهند که این حملات بطور سیستماتیک انجام گرفته اند.

و ظرف هفته گذشته نیروهای رژیم سوریه کنترل کامل حلب را در دست گرفتند. در این نقطه جهان غرب که حق سخن گفتن بنام جامعه بین المللی را در خود یافته است، مسئولیت بزرگی دارد. شکست مفتضحانه غرب در رایطه با مسئله سوریه بقدری واضح و آشکار می باشد که دیگر در پارلمانهایش نیز مطرح می شود. جورج اوسبورن وزیر دارایی سابق انگلستان و نماینده حزب محافظه کاران طی سخنانی در مجلس عوام بنام کشور خود و جهان غرب چنین انتقادی بعمل آورد:

اگر براین باور هستیم که در مورد حوادث واقع در سوریه مسئول نمی باشیم، بعنوان نمایندگان پارلمان خودمان را گول می زنیم. تراژدی حلب در خلاء ایجاد شده از رهبری غرب، امریکا و انگلستان شکل گرفته است.

نوربرت روتگن رئیس کمیسیون امور خارجه مجلس فدرال آلمان نیز طی سخنانی در نشست هفته گذشته این مجلس در رابطه با سوریه گفته بود، حلب سمبل بزرگترین فاجعه سالهای اخیر سیاست خارجی غرب می باشد.

آنهایی که برای عدم تکرار نسل کشی از سوی هیتلر در خلال جنگ جهانی دوم می گفتند " هرگز، یکبار دیگر صورت نخواهد گرفت " می گفتند، سخنان خود را زود فراموش کردند. تجارب مشابه در فلسطین، بوسنی هرزگوین، رواندا، حلبچه و اخیرا نیز در سوریه شکل گرفت. بهنگام استفاده رژیم اسد از سلاحهای شیمایی علیه مردم خود در سال 2013 ، خطوط قرمز اعلام شده زیر پا گذاشته شده بود. فقط جهان غرب از دادن پاسخ بایسته به استفاده از سلاحهای شیمایی اجتناب ورزید. و بدتر از این، بازی با قواعد روسیه را قبول کرد. این وضعیت از این تاریخ به بعد درب تمامی جرائم جنگی را باز کرد.

حلب بعد از پشتیبانی نیروی هوایی روسیه در دست نیروهای رژیم سوریه افتاد. فقط این وضعیت، تحولی نیست که به قوی بودن رژیم دلالت بکند. سقوط حلب در سایه حمایت روسیه، شبه نظامیان مورد حمایت ایران، نیروهای شبه نظامی که از عراق آمده اند و حزب الله صورت گرفت. بطوریکه، در حالیکه رژیم سوریه به استیلای حلب متمرکز شده بود، پالیمرا را مجددا از دست داد.

در سوریه، دولتی که ورای تخریب شدن زیر ساخت خود، از نظر سیاسی تجزیه شده و در هم شکسته است مورد بحث بوده و این دولت با حمایت چهار کشور سرپا مانده است.

برخلاف ادعاهای رژیم، حلب به آزادی دست نیافته است. موضوع عبارت از ویران کردن و به آتش کشیدن شهر و یک منطقه سوریه از سوی قدرتهای خارجی می باشد.

در مقیاس بزرگی ادامه مبارزه علیه رژیم اسد بعد از حلب، بصورت یک جنگ چریکی، احتمال بسیار قوی می باشد. پایان این مبارزه که پشتیبانی هوایی روسیه در آن تاثیری نخواهد داشت، در نتیجه سیاستهای زورمدارانه رژیم اسد غیرممکن می باشد. بالعکس سیاستهای زورمدارانه رژیم راهگشای تامین نیرو برای جنگ چریکی خواهد شد.

در نتیجه درگیریها در سوریه، رژیم باعث تخریبات بزرگی شد. علاوه براین میلیونها نفر بی خانمان ماندند. تحت این شرایط، سیاستهای زورمدارانه رژیم در ظاهر شدن روشهای جدید مقاومت، نقش تحریک کننده ای ایفا خواهد کرد. حوادث 5 سال اخیر نشان داد که این مقاومت به مقاومت حما در سال 1982 شباهتی نخواهد داشت. زیرا نه رژیم به اندازه سال 1982 قوی بوده و نه اینکه مسئله با سرکوب تنها یک شهر حل خواهد شد. موجودیت قدرتهای خارجی نیز متمادیا تحقیر را خاطر نشان خواهد کرد.

برای همین، تا زمانیکه یک تحول سیاسی، اقتصادی و اجتماعی رادیکال در سوریه صورت نگیرد، رژیم موجود و حامیان آن به مسئله زایی ادامه خواهند داد.



خبرهای مرتبط