Balkanske Aktuelnosti 19/2018

Prema podacima Visokog komesarijata UN-a za izbeglice, oko 70 hiljada izbeglica i raseljenih lica u četiri balkanske zemlje živi ispod granice siromaštva.  Od toga 45 hiljada živi u Srbiji, 14 hiljada u BiH, 8.500 u Hrvatskoj i 6 hiljada u Crnoj Gori.

Balkanske Aktuelnosti 19/2018

Balkanske Aktuelnosti 19/2018

Izbeglička kriza koja je zahvatila Evropu podsetila je i na izbeglički problem koji se i dalje nastavlja na Balkanu. I pored toga što je od pojave ovog problema koji se javio na prostorima bivše Jugoslavije, prošlo više od 28 godina, izbeglice u zemljama zapadnog Balkana i prisilno raseljena lica kojih je oko 430 hiljada i dalje čekaju na pronalazak rešenja. Iako Srbija, Hrvatska, Crna Gora i BiH pokušavaju učiniti zajedničke korake povodom pronalaska rešenja po ovom pitanju, još uvek nisu postigli ništa konkretno. S druge strane, Balkan je poslednjih godina uzet i pod uticaj izbeglica koji dolaze sa Bliskog istoka i iz Severne Afrike. Prema podacima Visokog komesarijata UN-a za izbeglice, do kraja 2016. godine u balkanskim zemljama se nalazilo 59.697 migranata.

Ratovi koji su se 90-tih godina dogodili na prostorima bivše Jugoslavije u velikoj meri su uticali na strukturu populacije zemalja regije. Kao što su uzrokovali smrt na stotine hiljada ljudi, ratovi su bili uzročnici da oko 3 miliona ljudi stekne status izbeglice ili raseljenog lica. Od polovine 90-tih godina do sada oko 2,5 miliona ljudi vratilo se na svoja ognjišta, dok se većina ostalih nema više gde ni vratiti.

Prema podacima Visokog komesarijata UN-a za izbeglice, oko 70 hiljada izbeglica i raseljenih lica u četiri balkanske zemlje živi ispod granice siromaštva.  Od toga 45 hiljada živi u Srbiji, 14 hiljada u BiH, 8.500 u Hrvatskoj i 6 hiljada u Crnoj Gori. Poznato je da jedan deo ovih lica pokušava preživeti tako što prosi po ulicama.

Srbija je zemlja zapadnog Balkana koja se susrela sa najvišim prilivom izbeglica. Naime, pretpostavlja se da je tokom 90-tih godina oko 700 hiljada ljudi sa prostora bivše Jugoslavije izbeglo u Srbiju. Bivši srpski lider Slobodan Milošević je u cilju svojih političkih interesa dugo vremena koristio Srbe koji su živeli van Srbije i na taj način jedan deo njih uspeo pretvoriti u izbeglice. Prema podacima Srbije, danas u ovoj zemlji sa statusom izbeglica živi 73.600 ljudi, i oko 200 hiljada ljudi poreklom sa Kosova sa statusom raseljenih lica.

Najveći broj izbeglica u Srbiji su ljudi izbegli iz Hrvatske.

Prema podacima Udruženja izbeglica hrvatskih Srba, oko 40 hiljada Srba tvrdi da u Hrvatskoj poseduju kuće koje im se ne isporučuju.

Kada je u pitanju BiH, pretpostavlja se da je oko 500 hiljada, od ukupno 2,2 miliona ljudi koji su usled rata 1992-1995. godine bili primorani da napuste domove, sada već za stalno smešteno u stranim zemljama. Prema podacima koji su obrađeni krajem 2000-te godine, broj raseljenih lica u BiH iznosio je 556.214 ljudi. Marta 2005. godine samo 186 451 lice je upisano na listu raseljenih lica. Pretpostavlja se da se danas ovaj broj smanjio na oko 100 hiljada. Polazeći od ove činjenice, može se pretpostaviti da se jedan deo raseljenih lica u BiH nakon 2000-te godine vratio svojim domovima, da su se neki nastanili u mestima gde su se do tada nalazili, te da su neki otputovali u inostranstvo. Treba napomenuti i to da se u BiH nalazi oko 6 hiljada izbeglica poreklom iz Hrvatske.

Usled ratova koji su se dogodili 90-tih godina, broj onih koji su izbegli u Crnu Goru iznosi oko 16 hiljada. Sa druge strane, tokom ovih ratova oko 1600 građana Kosova, uglavnom Roma, izbeglo je u Makedoniju.

No, problem izbeglica i raseljenih lica ne može se analizirati samo sa stava statističkih podataka. Na primer, jedno lice se možda vratilo kući, ali život nastavlja zahvaljujući humanitarnoj pomoći. Ovi ljudi će najverovatnije pre ili kasnije opet krenuti putem imigracija. Poznato je da su neke osobe registrovale povratak samo da bi povratile svojinu i stekle pravo na njenu prodaju. Zbog svega toga, da bi se realizovao stalni faktor povratka u njega se trebaju uključiti i drugi elementi. Na primer, trebaju se otkloniti problemi stanovanja, realizovati mogućnost zapošljavanja, osposobiti pogodni obrazovni uslovi, uspostaviti socijalno, pravno i političko osiguranje. U slučaju nedostatka bilo kojeg od ovih elemenata, proces povratka može biti ugrožen.

 



Povezane vesti