Nogayşa 162: Oraza

Bu yuma “ORAZA” baresinde söz bardıramız!

Nogayşa 162: Oraza

Buruñı yumalarda, 

Quday’dıñ orazaman  

Bizlerge bergeni,

Neşe hikmet, paydalardan   

Bazısını aytqan edik.

Bu yuma orazañ     

Yamagat yaşavına  

Qaraytagan betindeki

Bîr köp hikmetlerinden    

Bîr aqıyqat nav bolgan:

 

Allah barı insanlardı, 

Geşimleri kebimen  

Ayrı ayrı yaratqan.

Nav ayrılıqtın bîr sebebi, 

Baylardı yarlılardıñ 

Kömegine davet etip

Yardımga emir qılgan...

 

Sosı bay insanlar,  

Yarlılardıñ acınıyaq     

Neşe qıyın allerini,

Anca oraza tutup     

Aş qalganları vaqıt,       

Taga arüv añlagan...

 

Eger oraza bolmasa,    

Nepisleri özlerini      

Biylegen bazı baylar,

Aşlıq em paqırlıqtıñ       

Qaydey qıyın bolganını;

Em sosı yarlılardıñ    

Ne darece ayavga     

Muqtaj bolganlarını,

Tap manemen añlamagan...

 

Sosı betten insanlardıñ  

İşlerine salıngan  

Özleriniñ cınsına,

Yani basqa insanlarga,  

Körsetkenleri ayav,  

Aqıyqı bîr şükürdiñ

Üşün esası bolgan...

 

Nav aqıyqattan anlaşılgan     

Bazı maneler nav bolgan:

Yani basqa yarlılarga  

Qaragan bîr insan,  

Sosınlardıñ alindeki

Qıyın aldi körgenge,  

Özindeki nimetlerdiñ 

Parqına baraberip

Quday’ga şükür etpege  

ñlinde yol aşılgan.

 

Em özi aşlıgıman   

İnsanlardıñ baresinin,  

Em barı yanvarlardıñ

Qursagınıñ toyganına     

Ayran bolup şükür qılgan...

 

Eger yan tasıgan  

Neşe sosı maqluqlar,  

Qursaqları toymay

Barı aş qalgay edi,  

Sosınlardıñ ayavı,      

Vijdanlı är insandıñ

Rahat em huzurunı,       

Albet qaşırıyaq edi...

Ene sosı sebepten      

Ayavlı är insan,    

Barediñ toyganına

Yürekten şükür qılgan...

 

Taga basqa bîr mane:  

İnangan bîr insandıñ  

Qolında bolganlarman

Paqırlardıñ yardımına  

Alalca yugurganı,    

Tagı qulga şükür bolgan...

Özini toyurgan  

Quday’ını oylap       

O da basqa paqırlarga

Kömek qılganı vakıt,    

Haq’tıñ kömek emrine 

Uyganga so insan,

Nav itaatpan şükrünü,      

Hak Allah’qa körsetalgan.     

 

Är kim bolursa bolsun,    

Qay zaman tögeregine, 

Bîr kere qaravıysa,

Özinden taga yarlı  

Albet bîr ademdi tabar.

Ene sosı yarlıga,  

Kömek, yardam etkeni,   

Müsliman bîr ademge,

Boruş vazipe bolgan... 

 

Eger nepsine aşlıq, 

Tarttırgandıñ mecburlıgı 

Bolmayberip qalsa,

Yani oraza bolmasa,  

Basqalardı ayap, acıp   

Kömekke mesul bolganı,

So vazipedi bîr insan,   

Köbinşe etalmagan.

Etse de nav kömegi,  

Tap manemen bolmagan...

 

Nege desek aşlıqtı  

Qursagında tartpagan,   

Aşlardıñ zor alini,

Arüv etip añlamagan.

 

Savlıqpan qalıñız!

 

Dr. Yusuf ALTINIŞIK

E-mail: altinisikyusuf@gmail.com



Bäyläneşle xäbärlär