Nogayşa 134: İymandan kelgen tınşlıq (8)

Bu yuma tagı “İYMANDAN KELGEN TINIŞLIQ” baresinde söz bardıramız...

Nogayşa 134: İymandan kelgen tınşlıq (8)

Nogayşa 134: İymandan kelgen tınşlıq (8)

İymandan bizge kelgen   

Tınışlıqtan qabar bergen

Keñ maneli sözlerdiñ      

Onunşısı nav bolgan:

 “Ve Hüve Ala Külli Şeyin Qadir”

 

Yani Allah bîr bolup      

Är zatqa küşi yetken...

 

Barı zattı ne bolsa, 

Bîr basına yaratqanday,

Är zattı em barı zattay

Köp qıymatta yaratqan...

 

Baredi yaratqanı,          

Oga avır kelmegen...

Bîr bahardı yaratqanı,    

Bîr şeşektey yengil kelgen...

 

Är kün em är sanede,  

Tagı em är ömirde,

Yañıdan yañıga em,

Yaratqanı soñsız maqluq,  

Soñı kelmes qudretine,

Barı sansız tillerminen ,    

Köteresi şayit bolgan...

 

Ene sosı kelime em 

Bılayına müjde berip

Nav manedi em aytqan:

Ey insan etkenin  

Neşe qızmat em qullıq,  

Bos bosına ketpegen...

Etkenlerdiñ qarşılıgı    

Alınıyaq bîr yurtpan,   

Tagı bîr şatlıq ornı,

Seniñ üşün azirlengen...

 

Seniñ ozgan dünyanga

Bedel bolgan bîr Yennet

Endi seni beklegen...

 

Sen, ibadet etkenin,   

Tagı em tanıganın    

Calallı Yaratuvşı’dıñ

Saga bergen sözine     

İyman em itimat et!

Nav sebepten Allah’tıñ    

Sözinden qaytıyagına  

Äş imkan bolmagan!

Nege desen sözinden

Kim qaytıyaq bolsa,

Ya aciz, ya bilimsiz bolgan...

Küşsizlik ya bilimsizlik,      

Yaratılganlarda bolgan.

Yaratuvşıdıñ qasiyeti,      

Ne küşinde ne biliminde

Äş noqsanlıq bolmagan!   

İslerine acizlik,    

Äş bîr vaqıt qarıspagan.

Seniñ kişkey baqşandı 

Qaytip yaratqan bolsa,

Sosı Yennet’ti tagı

Saga yaratıp salgan...

 

Em saga beriyegine 

Mine özi söz bergen...

Özi söz bergen üşün 

Elbet seni soñında  

Yennet’ine alıyaq...

Saga abedi bîr ömir,

Soñsız şatlıq beriyek...

 

Yogarda aytılgandın   

Baresini etaliyagına,   

Közimizdin aldına,

Miñler deliller salgan:   

Mine közben körgenimiz:

Är sanede yer yüzinde,     

Yanvarlardan, ösimlikten

Üş yüz miñden ziyada    

Taypalar em milletlerdi,

Tap intizamman barabar; 

Tagı ölşem işinde,  

Em tezoq bolaberip,

Yengilce em tiriltip   

Baresini yer üstine,   

Qaytadan em yaygan!

 

Albet onşa küşi bolgan     

Calal iyyesi bir Kadir,

Bergen sözini etpege,       

Yaratpaga küşi yetken...

 

Madem är yıl sosınday     

Yañıdan yaratqandıñ,

Tagı em Yennet’tiñ 

Miñler misallerini,

Miñler kepte körsetken;

 

Em madem kökten kelgen 

Özinin yibergeni 

Kitap permanlarıman

Abedi bîr şatlıqtı,   

İnsanlarga söz berip   

Yennet’pen müjdelegen;

 

Em madem barı isi, 

Üşün, aqıyqat bolgan;  

Özi tuvra, ciddi bolgan;

 

Em madem yaratqanı 

Maqluqlardıñ baresi, 

Öziniñ oñlıgına,

Soñsız şayitlik etken;

Äş bîr qusur em noqsan      

Äş bîr zaman bolmagan;

 

Em tagı bergen sözden 

Kim qaytsa ya aldatsa,

Yade ötürük aytsa,

Oga yaman sıpat bolgan;

 

Albet em albette, 

Sosı Kadir Hak Allah;   

Calal Camal iyyesi,

Soñsız gözel Rab Allah;

Barı oñlıq iyyesi,   

Maramatlı Haq Rahman,

Abedi bîr saadettiñ      

Esigini aşıyaq; 

Em Adem atañızdıñ 

Asıl vatanı bolgan  

Sosı Yennet’ke sizdi,

Ey iyman etkenler,     

Barenizdi alıyaq...

 

Savlıqpan qalıñız!

 

Dr. Yusuf ALTINIŞIK

E-mail: altinisikyusuf@gmail.com



Bäyläneşle xäbärlär