Nogayşa 177: Quyuga tüsken adem hikayası (4)

Bu yuma em “QUYUGA TÜSKEN ADEM HİQAYASI” baresinde habarlasamız!

Nogayşa 177: Quyuga tüsken adem hikayası (4)

Nogayşa 177: Quyuga tüsken adem hikayası (4)

►Nogayşa 177: Quyuga tüsken adem hikayası (4)

 

Buruñı yumalarda   

Aytıp baslaganımız, 

Bîr köp aqıyqattı bizge

Deris bergen bîr alimdiñ

Sözleriniñ davamını, 

Nav yumada aytamız:

 

“Mine ey tembel nepsim!    

Em hayaldaqı arqadaşım! 

Keliniz, nav eki     

Qardaştıñ allerini,  

Barabarca ölşeymiz:

Ta iygilik qaydey   

İygilik akelgenin,    

Em yamanlıqtıñ tagı,

Qaytip yamanlıq bergenin    

Köteremiz bilemiz...

 

Endi baremiz qaraymız!   

Sol yoldıñ talihsiz, 

Qaramañlay yolavşısı,

Är vaqıt ejderhadıñ   

Avzına kirgendi,    

Bekleyberip turadı.

Bek aylaq qorqqan sebep    

Dayim qaltırap turadı.

 

Anavı baqtiyar bolsa, 

Meyva tolu, yarasıq 

Bîr baqşaga şaqırıladı!

 

Em sosı bedbaqt qardaş, 

Köp muñın, dahşetli,

Bîr neşe qorqu işinde, 

Yüregi parşalanıp,   

Perişan bolıp turadı!

 

Tek talihli qardaş,

Köp tatli bîr ibret,  

Em tatli bîr qorqu,

Em süygüli tanıs almen 

Art artqa rasqanı, 

Neşe qarip zatlardı,

Seyir etip turadı!

 

Tagı sosı bedbaqt qardaş, 

Özini yalgız bilip,   

Tagı umutını kesip

Bîr basına azap tartadı...

 

Amma nav talihli, 

Özini yalgız bilmey,   

Umut em iştiyaqpan

Neşe nazzet aladı...

 

Tagı sosı qaramañlay,  

Özini vahşi yanvar 

Hücumuna ugragan,

Em zındanga atılgan   

Bîr ademdey sanadı...   

 

Tek talihli qardaş, 

Sankim sıylı bîr qonaqtay, 

Qonagı bolgan zattıñ

Qarip qızmatşılarıman,   

Dosluq tabıp küledi!

 

Em sosı bedbaqt qardaş,

Tısı arüv, işi zeyirli  

Yemislerdi yegenge

Azabını asıqtıradı!

 

Nege dese so meyvalar, 

Är bîrevi ülgi bolup

Yalgız tätke qaramaga, 

Az aşavga ıznı bolgan.

Ta asıllarga yöneyip 

Sosınlarga barılsın...

Yoqsa ayvanga usap  

Yutuvga ızın bolmagan...

 

 Em nav baqtiyar qardaş, 

Yalgız tätlerine qarap 

Yevdi artqa taslagan...

 

Soñda beriliyek nimetlerge 

Qavusqandı küteberip  

Beklegenden nazzet algan...

 

Em nav bedbaqt adem, 

Öz özine zulum etken:

Kündüzdey bîr aqıyqattı,   

Atta yarqap turgan aldi,

Qalp közi bolmaganga 

Öz özine qarartqan...

Qarangı evhamıman,

Yahannemdey bîr almen,  

Turgan yerde avıstırgan...

 

Ene sosı alimen,

Ne ayavdı haq etken,

Ne de basqalardan em

Şiqayetke aqqı bolgan!   

 

Qaytip boladı? desek, 

Misal bolsa bîr adem,

Yahşı gözel bîr baqşada

Doslarınıñ ortasında,

Yazday mol bîr vaqıtta,   

Yarasıq bîr qonaqlıqta,

Keyiplerge qanaat etpey  

Özini pis şagırman

Esiretip esin yoytsa; 

Em özini qıs ortasında,

Vahşi yanvarlar işinde,

Aş, taylaq sanaberip 

Baqırıp em qışqırsa, 

Tagı yılavga baslasa, 

Äş bîr zaman ayavga,  

Asla tiyisli bolmagan...

 

Nege desek so alminen     

Özi özine zulüm etken...

Doslarını yanvar körip    

Baresini tömen tüsürgen.

Mine nav bedbaqt qardaş,    

Aynı sosı  misaldeki

Adem aline usagan...  

 

Endi anav baqtiyar, 

Aqıyqattı tap körgen...

Zaten aqıyqattıñ özi,

Aslı yarasıq bolgan... 

 

Aqıqattıñ gözelligin

Yahşı arüv huylu qardaş,

Tap manemen añlaganga, 

Aqıyqattıñ iyyesiniñ 

Neşe oñ bolganına,   

İşten kelip örmet etken...

Soñında tagı em    

Rahmetini haq etken...

 

‘Yamanlıqtı özinden 

İygilikti Allah’tan bil’  

Degen Qur’an’dıñ

Bîr ökminiñ  

Sırrı tagı nav misalmen

Aşıq bolup anlaşılgan...”

 

Qalgan manelerdi tagı      

Keliyek yumaga nasip bolsa

Quday’dıñ ayttırıyagını, 

Umut etemiz inşallah!

 

Savlıqpan qalıñız!

 

Dr. Yusuf ALTINIŞIK

E-mail: altinisikyusuf@gmail.com



Bäyläneşle xäbärlär