Nogayşa 181: Köp qıyınlıqta bȋr asker (2)

Bu yuma em “KÖP QIYINLIQTA BȊR ASKER” baresinde söz bardıramız...

Nogayşa 181: Köp qıyınlıqta bȋr asker (2)

Nogayşa 181: Köp qıyınlıqta bȋr asker (2)

►Nogayşa 181: Köp qıyınlıqta bȋr asker (2)

 

Ötken yuma baslanılgan

Bîr alimdiñ aytqanı,

Baalı haqıyqatlarga,

Qalgan so ornımızdan

Qayta davam qılamız:

 

“Sorav: -Ha, ha! Ne eken avzında,       

Yasırın oquysın?

Yavap: -Bîr tılsım! 

-Tasla nav añlaşılmas isti,      

Azir keypimizdi bızmayıq!

       

Sorav:- Ha! Nav qolundaqı ne?           

Yavap.- Bîr dari!

-At sonı! Saglamsın,          

Nen bar? Ali algıs zamanı!

 

Sorav: - Ha nav bes nişanlı         

Qagıt ne eken ıslaysın?

Yavap: - Bîr bilet,            

Em tayinat belgisi...

-Yırt sonlardı, nav yahşı,         

Gözel bahar zamanı,

Yolga şıqqan nemizge kerek?’

Dep är bîr aylemen       

Sonı qandıruvga şalışqan...

 

Atta nav beşare bîraz,        

Soga taban iyilgen...

 

İyye, insan aldanır...

Men özüm tagı em,

Bîr aldavşıga aldandım!

 

Bîrden oñavı betten, 

Aynı kök kürlegendey 

Küşli bîr davis kelgen...

 

So askerge qarap: 

‘-Aman ha, aldanma! 

-Em ayt so dessasqa:

Eger artımda beklegen        

Nav aslandı öltürüp,

Aldımdaqı asqaqtı,  

Köterip yerge yıqqan;

Soñı, oñum, solumdaqı

Yaralardı iygi etip 

Aldımdaqı yolculuqtı, 

Yok etiyek bîr şara,

Eger sende bar bolsa; 

Atta tabıyaq bolalsañ,  

Bizge körset köreyik!

Sosı vaqıt hadi ayt:       

-Hadi kel!, keyp eteyik!

 

-Yoqsa sus ey sarsem!  

Ta Hızır’day nav ullı   

Kisi, degenin desin!

 

Ey yaslıqta külüp,     

Endi külgenlerine   

Yılaytagan nepsim!

 

Bil, so beşare asker,      

Sensin, em insan bolgan!

Tagı ol aslan tagı,       

Ölümminen ajel bolgan...

 

Em sosı asqaq bolsa,    

Ölgen soñ yoq boluv,

Tagı ayrılıq bolgan...

Nege desen keşemen       

Kündüz aylanganından

Är dos amanlap yoytulgan...

 

Em so eki yara bolsa,  

Bîrevi qıynaltuvşı,  

Em soñsız darecede

Acizligimiz bolgan...

 

Ekinşi yara bolsa, 

İnsan yüregini yaqqan

Soñsız yarlılıgı bolgan...

 

Sürgün bolup ketilgen       

Yolculuqtan maqsat bolsa,

Ruhlar aleminden baslap,       

Ana qursagı, balalıqtan,

Qartlıqtan, düniyadan,     

Qabir, berzah, haşirden,

Qayta tirilip yıyılgan   

Qıyamet’ten, Sırat’tan 

Ötip ketken uzunşa   

İmtihan yolı bolgan... 

 

Em eki tılsım bolsa,    

Cenab-ı Haqpan barabar

Ahiret’ke iyman bolgan...

 

İyye so tılsımlarman

Ölüm, mümin insanlardı,

Düniyadıñ zindanından,  

Yannet’tin bostanına,       

Rahman’dıñ huzurına,

Alıp ketken, emirge azir       

Bîr at, em buraq bolgan...

 

Mine sosı sebepten    

Ölümdiñ aqıyqatın  

Körgen kämil insanlar,

Barı ölümdi süyüp  

Taga ölüm kelmeden  

Ölgendi tilegenler...

 

Em tıstan qaransa,  

Ölgenimen yoq boluv, 

Barı är kimden ayrılıq,

Tagı asqaqqa usagan   

Ozıp ketüvşi zaman,   

İymandıñ tılsımıman

Jalal İyyesi Yaratuvşı’ñ

Taza taza, renk renk,

Şeşit şeşit naqışlarman    

Barı mucizelerini, 

Em qudretiniñ köp yahşı,   

Alamat islerini; 

Tagı em rahmetiniñ  

Neşe şeşit ülgilerini;

Köz aldında körilgen    

Yarasıq allerini,     

Tagı tap nezzetpen

Seyr em tamaşaga,       

Vasıta suvretini algan...

 

Em kündiñ nurundaqı  

Renklerini körsetken   

Bıyalalardın avısıp

Yañılardıñ salınganı;

Em sinema pilimlerindey  

Art artqa ozganı,

Taga hoş, taga yahşı 

Manzaralardı körsetken 

Bîrer vesayit bolgan...”

 

Qalganlardı keliyek yuma, 

Aytqandı bizge Allah,

Nasip qılar inşallah... 

             

Savlıqpan qalıñız!

 

Dr. Yusuf ALTINIŞIK

E-mail: altinisikyusuf@gmail.com



Bäyläneşle xäbärlär