аллаһниң разилиқиға еришишни халамсиз? (авазлиқ)

түркийәниң барлиқ җамәлиридә бир туташ оқулидиған җумә хутбилири/ 27 - 2018

аллаһниң разилиқиға еришишни халамсиз? (авазлиқ)

аллаһниң разилиқиға еришишни халамсиз?

 

әзиз мумин қериндашлар! җүмә күниңлар мубарәк болсун!

аллаһ таала қуран кәримдә мундақ дәйду:

әзиз қериндашлар! пәйғәмбәр әләйһиссалам бир күни әсһабилири билән сөһбәт өткүзүвататти. «бүгүн қайсиңлар роза туттуңлар?» дәп сориди. һәзрити әбу бәкир рәзийәллаһу әнһу «мән» дәп җаваб бәрди. андин пәйғәмбәр әләйһиссам йәнә, «бүгүн қайсиңлар бир қериндишиңларниң җиназисигә қетилдиңлар? бүгүн қайсиңлар бир кәмбәғәлниң қорсиқини тойғузуп қойдуңлар? бүгүн қайсиңлар бир кесәлни йоқлидиңлар?» дәп айрим айрим сориди.

һәзрити әбу бәкир рәзийәллаһу әнһу бу суалларниң һәммисигә «мән» дәп җавап қойтурди. пәйғәмбәр әләйһиссалам: «ким бу гүзәл әмәлләрни қилған болса, у чоқум җәннәткә кириду» дәп саһабисигә җаваб бериш арқилиқ гойа пүтүн үммәткә бир хошхәвәр бәргән иди. (муслим, саһабиләрниң пәзилити баби, 12һәдис)

әзиз қериндашлар! йаритилиш сәвәбимиз һәммидин бәк аллаһ таалани лайиқида тонуш, униңға чин йүрәктин бағлиниш, униң буйруқи вә чәклимилиригә риайә қилиштин ибарәттур. мәвҗотлуқимизниң ғайиси иманни вә салиһ әмәлләрни, йахшилиқ вә гүзәл әхлақни һайатимизға һаким қилиштур. буниң йоли болса, қуран вә сүннәткә сәмимий бир шәкилдә әмәл қилиштин өтиду. чүнки қуран вә сүннәт һайатлиқ сәпиримизниң әң сағлам, әң ишәнчлик, әң асаслиқ йол башлиғучисидур.  бу сәпәрниң мәнзилидә болса, аллаһниң ризасиға еришкән бәндилиригә бир лутфи вә мукапати һесаблинидиған җәннити болиду.

бизни җәннәткә елип баридиған һидайәт йолиниң тунҗи қәдимидә иман келиду. аллаһниң барлиқиға вә бирликигә иман ейтқанларла җәннәт кириду. иман асаслириға чин қәлбидин мәһкәм бағланғанлар әбәдий немәтләргә сазавәр болиду. бизниң вәзипимиз ахириқи тиниқимизға қәдәр иманимизға садиқ болуш вә рәббимизгә бәргән бәндичилик вәдимизгә вапа қилиш, иманимиз вә сөз әмәллиримиздә әмәлий испатлаш һәмдә гүзәл әмәллиримизни җанландуруштин ибарәттур.  чүнки аллаһ қуран кәримдә мундақ дәйду: 

шүбһисизки, иман ейтқан, салиһ әмәлләрни қилғанлар барғу?! әнә шулар йартилмишларниң әң хәйриликидур. аллаһниң дәргаһида уларниң мукапати астидин өстәңлар еқип туридиған, ичидә улар мәңгу қалидиған әдән җәннәтлиридур. аллаһ улардин рази, уларму аллаһтин рази болиду. мана бу мукапат рәббидин қорқайдиғанларға хастур» (сүрә бәййинә 7вә 8айәт)

әзиз қериндашлар! җәннәткә тутушидиған йолниң 2қәдими салиһ әмәлдур. биз аллаһниң разилиқиға ериштуришини үмит қилған салиһ әмәллиримизниң йәни, гүзәл позитсийәлиримизниң, тоғра вә мәнилик ташлиған қәдәмлиримизниң чеки болмайду. бәндичилик еңимиз билән қилған һәр бир хәйрилик сөзимиз, инсан болуш шәрипигә лайиқ һәр бир гүзәл һәрикитимиз, аллаһниң разилиқини мәқсәт қилған һәр бир нийитимиз салиһ әмәлдур. биз пәқәт сәмимийәттин айрилмисақла болди. аллаһниң разилиқини башқа бирәр арзу йаки ғайигә қурбан қиливәтмисәкла болди.

шуниңдәк ибадәтлиримизниң һәр бири бирдин салиһ әмәл һесаблиниду. бизни җәннәткә елип баридиғанму ибадәт, өз нөвитдә йәнә бизни йахши характергә игә қилидиғанму йәнә ибадәттур. намизимиз бизни гунаһ вә начар ишлардин тосиду. розимиз тилимизни йаман сөзләрдин, қолимиз, зиһнимиз вә көңлимизни йаманлиқтин қоғдайду. һәҗҗимиз аллаһқа болған тәслимийитимизни вә үммәт еңимизни мустәһкәмләйду. закатимиз, сәдиқимиз вә қурбанлиқимиз бизгә дунйа немәтлириниң қулиға айлинип қалмаслиқимиз керәкликини әскәртиду. 

әзиз мөмин қериндашлар! иманни камаләткә йәткүзидиған вә мөминни җәннәткә елип баридиған әң үнүмлүк йол болса, гүзәл әхлақтур. мөмин ата анисиға, айалиға, әвладлириға хулум - қошна, уруқ туғқанлириға җүмлидин барлиқ җанлиқларға көйүм - шәпқәт билән муамилә қилиду. қоли вә тили билән һеч кишигә зийан йәткүзмәйду. әтрапидикиләргә ишәнч бериду. аллаһ буйриған шәкилдә топ тоғра болиду. тоғра йолдин қәтий айрилмайду. зийан келидиғанлиқини билсиму йалған сөзлимәйду. вәдисигә вапа қилиду. бекар, пайдисиз ишлар билән өмрини исрап қилмайду. җәннәт йолиниң йолучиси һайатиниң һәр бир ләһзисидә вә һәр бир қилған ишида аллаһниң ризасини көзләйду.

әзиз қериндашлар! бу улуғ җүмәни ниҗатлиқимизға вә җәннәт әһли болишимизға вәсилә қилип бәрсун. биз һәммимиз бүгүн өз - өзимидин һесаб сорайли!

аллаһниң аманити болған өмримизни қайси йолда түгитиватимиз?

меңиватқан йолимиз бизни җәннәтә йәткүзидиған йолму йаки җәннәттин узақлаштуридиған йолму?

турмуш шәклимиз арқилиқ өзимизни җәннәткә йәткүзидиған бир көврүк силиватамдимиз йаки җәннәт билән аримизға там селиватамдимиз?

сөз вә әмәллиримиз сәмимийликкә үлгә болуватамду йаки қилған әмәллиримизни рийа вә көз көз қилиш билән бекар қилип йүриватамдуқ?

дегән бу соаларни бир - бирләп өзимиздин сорап бақайли!

әзиз қериндашлар! хутбимизни сөйүмлүк пәйғәмбиримизниң муну һәдиси шәрипи билән ахирилаштурмақчимиз:

«силәр маңа 6 иш һәққидә капаләт бәрсәңлар, мәнму силәргә җәннәтниң капалитини берәй؛ сөз қилғанда тоғра сөз қилиңлар. вәдә қилғанда әмәл қилиңлар. силәргә бир нәрсә аманәт қилинғанда униңға риайә қилиңлар вә сәзгүрликиңларни қоғдаңлар. көзлириңларни һарамдин сақлаңлар. қоллириңлар йаманлиқтин узақ тутуңлар» (ибни һәнбәл, 5җилд 323һәдис)  



مۇناسىۋەتلىك خەۋەرلەر